De CD 'Sonata's and Prelude' begint met het bekende Rastapasta, deze keer in een uitvoering voor twee piano’s. ... De uitvoering is onberispelijk, ritmisch erg transparant en van alle bombast ontdaan gespeeld... Schitteren door afwezigheid, dat is immers de leidraad doorheen dit werk. Geen nadruk op de eerste tel, geen duidelijke melodie. Het is geen popnummer in een klassiek jasje, het is klassieke muziek die zich laat inspireren door de pop. Daarna komt de derde sonate gespeeld door Benjamin Van Esser (...)
Dat Nuyts van opleiding slagwerker is hoort men goed in deze sonate, ze is ritmisch weerom erg uitgewerkt. Tot slot de tweede sonate gespeeld door Saori Oya. Ook deze sonate bevat een veelheid aan invloeden, ritmes, thema’s en stijlen. Toch laat Nuyts horen dat hij hieruit een duidelijke eigen stijl gepuurd heeft, die noch simplistisch, noch intellectualistisch, braaf noch rauw is, maar altijd degelijk uitgewerkt en interessant. Nuyts is bijna niet te betrappen op overbodige noten of muzikaal plamuur. Dit is een hele mooie CD, die bij een eerste luisterbeurt reeds begrijpbaar is, maar die bij de tiende keer nog steeds interessante ontdekkingen oplevert. En zoals reeds eerder gezegd, hij is even onberispelijk ingespeeld door Saori Oya en Benjamin Van Esser.
Nieuwe Vlaamse muziek : Jan Bouquet.
Thoughts about stacking, stomping and starting out. 3 Sonatas for piano
De zes pianosonates van Frank Nuyts (°1957) vormen samen één grote supersonate, en zijn gecomponeerd volgens hetzelfde vormprocedé. In 2005 bracht het label Etcetera de tweede en derde sonate uit met pianisten Saori Oya en Benjamin van Esser, en nu is er dus deze nieuwe opname met sonates 4,5 en 6. Frank Nuyts is een veelzijdig musicus die zich duidelijk niet in een hoekje laat duwen. Als percussionist richtte hij in 1989 zijn eigenzinnige groep Hardscore op, en als componist schrijft hij voor dans- en theatergezelschappen, maar ook voor de klassieke orkesten en kamermuziekensembles. Ook deze pianosonates zijn niet onder een noemer te plaatsen.
Alhoewel de structuur eerder klassiek is - door o.a. de toepassing van sonatevorm en rondovorm - kan je invloeden uit filmmuziek, jazz en zelfs funk terugvinden. Het is of Frank Nuyts je hier wil meenemen voor een boeiende reis doorheen de westerse "tonale" muziekgeschiedenis. Met Elisa Medinilla, Marc Massot en Benjamin van Esser heeft hij alvast drie enthousiaste en fijnzinnige uitvoerders. De mooie ronde klank van de Yamaha C7 en de uitstekende opname door Acoustic Recording Service zorgen ervoor dat deze sonates volledig tot hun recht komen en zeker de moeite waard zijn om te ontdekken.
Klara's 10 : Vincent Goris